اگر جنس قدیمی تازه به کیمیا معرفی شده و مشتری آن را مرجوع می‌کند، برنامه برای محاسبهٔ درست سود و زیان فقط یک سؤال می‌پرسد: این جنس قبلاً با چه فی‌ای به دست شما رسیده بود؟
ممکن است یک سرویس با اجرت ۱۵٪ به مشتری داده شده باشد، اما شما قبلاً آن را با اجرت ۱۰٪ گرفته باشید. اگر برنامه فقط ۱۵٪ روی ردیف مرجوعی را ببیند، نمی‌تواند زیان واقعی برگشت را محاسبه کند. حدس‌زدن صفر هم نتیجه را خراب می‌کند؛ برای همین هشدار دقیقاً در لحظهٔ تکمیل ردیف ظاهر می‌شود.
ردیف مرجوعی را مثل همیشه کامل کنید. اگر این جنس نه موجودی افتتاحیه دارد و نه ورودی قبلی، پنجرهٔ «فی دریافتی نامشخص است» باز می‌شود.
پس از تأیید، کیمیا یک سند سیستمی در «حساب داخلی — بررسی و اصلاح موجودی» می‌سازد. ردیف آن وزن صفر دارد و فقط مبنای فی را نگه می‌دارد.
در «گزارش کارکرد اجناس» مرجوعی با فی خودش دیده می‌شود و «پای خودت» از مبنایی می‌آید که ثبت کرده‌اید. اختلاف این دو روی وزن مرجوعی، سود یا زیان را می‌سازد.
این رفتار برای بنکداری و تک‌فروشی یکسان است: دریافت مرجوعی و خرید مرجوعی هر دو، در نبودِ سابقه، به مبنای فی نیاز دارند.
اگر ۴۵٫۲۰۰ گرم جنس با اجرت ۱۵٪ مرجوع شود و فی دریافتی قبلی شما ۱۰٪ بوده باشد:
45.200 × (15% − 10%) = 2.260 گرماختلاف ۵ درصدی روی وزن مرجوعی محاسبه می‌شود. جهت سود یا زیان را نوع مرجوعی و جریان معامله تعیین می‌کند؛ اصل مهم این است که پایهٔ ۱۰٪ از سابقه بیاید، نه از حدس صفر.